Styl wychowania jest oczywiście, określony przez osobowość rodziców, ma na to wpływ wychowanie ich samych, lecz i oni z kolei podatni są na wpływy otoczenia i reagują na nie w różny sposób. Jednym z czynników, który był badany w związku z poszarzającym się wpływem na życie i jego jakość agresją, była sytuacja mieszkaniowa przeciętnej rodziny. Zostało udowodnione, ze im mniejsze mieszkanie tym dzieci są karane częściej jak również szybciej. Wynika to z faktu, że w małym mieszkaniu dzieci bardziej przeszkadzają rodzicom, maja na to większy wpływ i rodzice są bardziej wrażliwi na niegrzeczne zachowania dzieci niż w dużym mieszkaniu. W małych domach i pomieszczeniach częściej stosuje się kary cielesne jak i wszelkie inne. Być może, dlatego, ze rodzice są bardziej poirytowani oraz reagują impulsywniej. Bicie jest reakcją zupełnie impulsywną. Aby wymyślić jakąś sensowna karę i wytłumaczyć to dziecku, potrzeba i czasu, i spokoju. Co ciekawe u rodzin zamieszkałych na parterze, w dużych pomieszczeniach stwierdzono mniej agresji prawdopodobnie dlatego, ze istnieje większa możliwość zarówno dla rodziców jak i dzieci, aby wyjść choć na chwilę. W rodzinach zamieszkałych powyżej czwartego pietra, w wieżowcu czy w bloku wzrastały dużo bardziej problemy emocjonalne. Obok rodziców oraz środków przekazu, w formowaniu się agresji ważny jest także wpływ rówieśników. Jak wynika z niedawno przeprowadzonych badań, wszelkie niemiłe i zaczepne dzieci często cieszą się w swojej klasie dużym uznaniem. Przez to ich zachowanie zostaje jeszcze bardziej wzmocnione. Nauczyciel nie powinien reagować na agresję, w sensie nie powinien tracić czasu na uspokajanie agresywnych czy nieposłusznych dzieci. Jego interwencja będzie bardziej skuteczna, jeśli skoncentruje się na tych małych i zupełnie grzecznych dzieciach, będzie starał się podbudować je psychicznie oraz moralnie .