Agresywne zachowanie naszych kochanych dzieci, jak dobrze wiadomo może być źródłem wielu kłopotów, nie tylko dla nich samych, ale również dla ich rodziców, dziadków, wszelkich opiekunów, i dla nauczycieli. Bardzo ogólnie można zdefiniować agresje jako zachowanie się ludzi oraz zwierząt, które jest skierowane na wyrządzenie szkody lub zniszczenie drugiej żyjącej istoty lub rzeczy. W podstawowych i wszechobecnych teoriach w agresji można wyróżnić dwa podstawowe nurty. Jeden z tych podstawowych nurtów wywodzi się ze stanowiska, ze w każdym człowieku jak również w każdym zwierzęciu i osobniku istnieją zarówno wrodzone, całkowicie pozytywne cechy, jak i wrodzone skłonności do skrajnie agresywnego zachowania. Skłonności te, według psychologów, musza jak najszybciej znaleźć swe ujście. Dlatego ważne jest to, aby otoczenie, w którym żyją dani osobnicy, dostarczało odpowiednia ilość sytuacji, umożliwiających dzieciom, w sposób niewinny, wyładowanie jakże agresywnych uczuć. Wyładowanie agresji, czy t o w formie umiarkowanej, czy też w mniej przyjemnej formie gwałtownego wybuchu, nazywa się oczyszczeniem. Drugi nurt zakłada, ze człowiek jest od urodzenia jedynie dobry. Dopiero, bowiem otoczenie przez hamowanie jego konstruktywnych sił sprawia, ze przybierają one negatywny charakter. Według pierwszej teorii, wszelkie zło istnieje w dziecku od urodzenia, czyli już od samego początku. Według drugiej, zło jak i agresja, są wypaczeniem wszelkich uczuć pozytywnych, istniejących już od urodzenia.